การศึกษาใหม่ในสุนัขเผยให้เห็นว่าโครงสร้างเชิงพื้นที่ของโครมาตินมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาพฤติกรรมทางสังคม โครมาติน ซึ่งเป็นดีเอ็นเอที่มีรูปร่างกะทัดรัด ไม่เพียงแต่ทำหน้าที่ห่อหุ้มสารพันธุกรรมเท่านั้น แต่ยังมีบทบาทสำคัญในการควบคุมยีนอีกด้วย การศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าทั้งลำดับเชิงเส้นของดีเอ็นเอและโครงสร้างสามมิติของดีเอ็นเอมีความเกี่ยวข้องกับพฤติกรรมที่เป็นมิตรซึ่งเกิดจากการเลี้ยงสุนัข ซึ่งให้ข้อมูลเชิงลึกใหม่ๆ เกี่ยวกับกลไกระดับโมเลกุลที่เป็นพื้นฐานของลักษณะทางสังคม
ลักษณะทางพฤติกรรม เช่น การเข้าสังคม ได้รับอิทธิพลจากยีนจำนวนมาก ปฏิสัมพันธ์ของยีน ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม และประสบการณ์ชีวิตของแต่ละบุคคล
เนื่องจากผลของยีนเพียงตัวเดียวนั้นตรวจจับได้ยาก จึงกลายเป็นข่าวพาดหัวในปี 2017 เมื่อดร. บริดเจ็ต ฟอนโฮลด์ ศาสตราจารย์จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน และทีมของเธอได้ระบุองค์ประกอบบางอย่างในยีน GTF2I ในสุนัข อันเดียวกับอันนั้น กลุ่มอาการวิลเลียมส์-เบอเรน (WB) ในมนุษย์ ซึ่งมีลักษณะเด่นคือ การเข้าสังคมมากเกินไป ความเป็นมิตรมากเกินไป และความผิดปกติของกะโหลกศีรษะและใบหน้า ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า
การคัดเลือกเพื่อความเป็นมิตรในสุนัขเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงในยีน GTF2I
"ยีนนี้มีบทบาทในการพัฒนาระบบประสาทและเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับความกลัวและการเข้าสังคม และน่าจะเป็นปัจจัยสำคัญในพฤติกรรมที่เป็นมิตรซึ่งเกิดจากพฤติกรรมการเลี้ยงสัตว์ ในการศึกษาปัจจุบันของเรา เราต้องการตรวจสอบว่า การเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมส่งผลต่อโครงสร้าง 3 มิติของ DNA ซึ่งทำให้เกิดสิ่งนี้ ยีน GTF2I" ฟอนโฮลด์ ผู้เขียนหลักของสิ่งพิมพ์ใน BMC Genomics กล่าว "ยีน GTFXNUMXI มีรูปแบบหลายแบบที่รุ่นเก่าคล้ายหมาป่าในสาม พบบุคคลสิบคน เราอยากรู้อยากเห็น เช่นเวอร์ชันเก่าและเวอร์ชันใหม่กว่า มีอิทธิพลต่อการทำงานของยีนอย่างแม่นยำ ยีนรูปแบบต่างๆ มีต้นกำเนิดมาจากเรโทรทรานสโพซอน ซึ่งเป็นองค์ประกอบของดีเอ็นเอที่เคลื่อนที่และจำลองตัวเองได้
https://bmcgenomics.biomedcentral.com/articles/10.1186/s12864-024-10614-6
