Przejdź do treści

Zdrowie zwierząt

Co zrobić, jeśli Twój pies zje kokainę? Badania nad zapobieganiem zatruciom narkotykowym u zwierząt domowych

Przypadek chihuahua, który trafił do kliniki weterynaryjnej z zagrażającą życiu arytmią serca po zażyciu kokainy, uwydatnił pilną potrzebę nowego problemu weterynaryjnego: przypadkowego zażycia narkotyków u zwierząt domowych. W studium przypadku opublikowanym 18 sierpnia 2025 r. w czasopiśmie Frontiers in Veterinary Science (DOI: 10.3389/fvets.2025.1622850), dr Jake Johnson z Uniwersytetu Stanowego Karoliny Północnej opisuje objawy, diagnostykę i profilaktykę zatrucia kokainą u psów. Badania podkreślają potrzebę edukacji właścicieli zwierząt domowych w celu zapobiegania takim wypadkom. Nietypowy przypadek: chihuahua z blokiem serca. Dwuletni chihuahua został przywieziony do kliniki weterynaryjnej w Karolinie Północnej po tym, jak wydawał się ospały i niereagujący, z opuszczonym językiem i brakiem reakcji na dźwięki. Badania kliniczne wykazały znaczne spowolnienie akcji serca i zaburzenia rytmu serca, w tym blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia i blok przedsionkowo-komorowy drugiego stopnia wysokiego stopnia. Badanie moczu na obecność narkotyków potwierdziło, że przyczyną była kokaina, co później potwierdzono badaniem laboratoryjnym. Ku zaskoczeniu wszystkich, pacjent wyzdrowiał… 

Toksyczna woda ze studni w pierwszej kolejności atakuje zwierzęta domowe

Psy piją wodę wszędzie, gdzie ją znajdą – z kałuży, stawu czy toalety. Ale woda w ich miskach prawie zawsze pochodzi z tego samego kranu, z którego korzystają ich właściciele. Jeśli ta woda jest zanieczyszczona, ucierpią zarówno psy, jak i ludzie. Ryzyko jest szczególnie wysokie dla 15 milionów amerykańskich gospodarstw domowych korzystających z prywatnych studni, zgodnie z nowym badaniem przeprowadzonym przez Virginia Tech, opublikowanym w czasopiśmie PLOS Water. Sześćdziesiąt cztery procent próbek wody pitnej pobranych od psów ze studni w całym kraju zawierało podwyższony poziom co najmniej jednego potencjalnie toksycznego metalu ciężkiego, takiego jak ołów, żelazo, siarka lub arsen. Cokolwiek znajduje się w wodzie, prawdopodobnie znajduje się również w twoim psie. Do takiego wniosku doszli interdyscyplinarni trzej członkowie wydziału, którzy brali udział w badaniu: „Psy zawsze były zwiastunami skażenia metalami ciężkimi w poprzednich kryzysach związanych z wodą pitną” – powiedział Edwards… 

Produkcja komórek macierzystych mezenchymalnych z psich komórek iPS: Metoda produkcji MSC otwiera nowe możliwości w regeneracyjnej medycynie weterynaryjnej.

Nowa metoda produkcji komórek macierzystych rewolucjonizuje medycynę psów

Zespół badawczy Uniwersytetu Metropolitalnego w Osace, kierowany przez profesora Shingo Hatoyę i dr. Masaya Tsukamoto, opracował przełomową metodę generowania mezenchymalnych komórek macierzystych (MSC) dla medycyny weterynaryjnej u psów. MSC pochodzące z tłuszczu lub szpiku kostnego posiadają właściwości immunomodulujące i przeciwzapalne, ale ich zdolność proliferacji jest ograniczona, a ich jakość różni się w zależności od wieku dawcy i źródła komórek macierzystych. Zespół wygenerował indukowane pluripotentne komórki macierzyste (iPSC) z czterech różnych typów komórek psów, które oferują nieograniczone możliwości proliferacji i mogą różnicować się w różne typy komórek. Stosując metodę sprawdzoną w medycynie ludzkiej, udało im się wytworzyć wysokiej jakości MSC o wysokiej zdolności proliferacji i specyficznych markerach MSC. MSC pochodzące z komórek moczu okazały się szczególnie skuteczne. Dr Tsukamoto podkreślił, że ta metoda przyczyni się do rozwoju regeneracyjnej medycyny weterynaryjnej. Profesor Hatoya ogłosił plany dalszych badań nad immunoregulacyjnym i terapeutycznym wpływem MSC na bazie iPSC… 

Parwowirusy – niedoceniane zagrożenie dla ludzi i zwierząt

Parwowirusy, małe, jednokomórkowe wirusy DNA z rodziny Parvoviridae, stanowią poważne zagrożenie w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej ze względu na swoją wysoką odporność na czynniki środowiskowe i zakaźność. Wirusy te infekują szeroką gamę żywicieli, w tym ludzi, psy, koty i inne ssaki, powodując szerokie spektrum chorób – od łagodnych, samoistnie ustępujących infekcji po choroby zagrażające życiu. Szczególnie problematyczne są potencjalnie poważne powikłania u pacjentów z obniżoną odpornością, kobiet w ciąży i młodych zwierząt, a także ryzyko błędnej diagnozy innych chorób, co może utrudniać terminowe rozpoznanie. Niniejszy raport analizuje biologię parwowirusów, związane z nimi ryzyko, metody wykrywania oraz wyzwania związane z błędną diagnozą zagrażającą życiu. Celem jest kompleksowe zrozumienie tych niedocenianych patogenów i podkreślenie znaczenia środków zapobiegawczych. Biologia i właściwości parwowirusów: Parwowirusy należą do najmniejszych znanych wirusów, o średnicy około 18–26 nm. Ich genom składa się z… 

Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP): śmiertelna choroba kotów

Zakaźne zapalenie otrzewnej kotów (FIP) to poważna, często śmiertelna choroba wirusowa kotów, wywoływana przez niektóre szczepy koronawirusa kotów (FCoV). FCoV jest szeroko rozpowszechniony i zazwyczaj prowadzi do łagodnych objawów żołądkowo-jelitowych lub przebiega bezobjawowo. Jednak w około 5–10% przypadków wirus mutuje w szczep patogenny, który wywołuje FIP. Choroba dotyka głównie młode koty lub zwierzęta z osłabionym układem odpornościowym. FIP występuje w dwóch głównych postaciach: wysiękowej („mokrej”) i bezwysiękowej („suchej”). Postać wysiękowa charakteryzuje się gromadzeniem się płynu w klatce piersiowej lub jamie brzusznej, co prowadzi do niewydolności oddechowej lub wzdęcia brzucha. Postać bezwysiękowa charakteryzuje się zmianami ziarniniakowymi w narządach takich jak wątroba, nerki lub mózg, a jej objawami są gorączka, letarg, utrata masy ciała i nieprawidłowości neurologiczne. Diagnoza jest złożona i opiera się na wywiadzie medycznym, wynikach badań klinicznych, wynikach badań laboratoryjnych (np. hiperglobulinemii, limfopenii) oraz badaniach obrazowych lub biopsjach. 

Gen na chromosomie X jest przyczyną ognistego futra u rudych pręgowanych kotów

Od Tamy, najsłynniejszego japońskiego kota zawiadowcy stacji, po rudowłosego Garfielda, który uwielbia lasagne, koty o rudym futrze są zarówno ikonami kultury, jak i ukochanymi zwierzętami domowymi. Ich charakterystyczne umaszczenie ma jednak pewną genetyczną odrębność: większość rudych pręgowanych kotów to samce, podczas gdy koty kaliko i szylkretowe to prawie zawsze samice. Ten wzór wskazuje na nieznany „pomarańczowy gen” na chromosomie X, którego identyfikacja od dziesięcioleci stanowi wyzwanie dla naukowców. Naukowcy z Uniwersytetu Kyushu w Japonii odkryli mutację sprzężoną z chromosomem X, odpowiedzialną za pomarańczowe futro u kotów domowych. Ta mutacja delecyjna, w której brakuje fragmentu DNA, nie tylko wyjaśnia osobliwość genetyki rudego koloru, ale także ujawnia zupełnie nowy mechanizm promujący pomarańczowe ubarwienie u zwierząt. Odkrycia te potwierdzają drugie niezależne badanie przeprowadzone przez naukowców ze Stanford University w USA. Oba artykuły zostaną opublikowane jednocześnie w czasopiśmie Current Biology 15 maja 2025 roku. 

Psy z oponiakami żyją dłużej dzięki radioterapii

Naukowcy z Texas A&M College of Veterinary Medicine and Biomedical Sciences (VMBS) odkryli, że psy z oponiakami – najczęstszym rodzajem guza mózgu u psów – żyją dłużej, gdy otrzymują radioterapię zamiast operacji. Współpracując z kolegami z klinik w USA, Wielkiej Brytanii i Japonii, naukowcy porównali historię leczenia 285 psów domowych z oponiakami i odkryli, że średni wskaźnik przeżycia po radioterapii wynosił nieco poniżej dwóch lat, a po operacji około dziesięciu miesięcy. „Od lat nie wiadomo, czy zastosować operację, czy radioterapię w przypadku tego rodzaju nowotworu u psów” – powiedział dr Nick Jeffery, profesor neurologii w Katedrze Nauk Klinicznych o Małych Zwierzętach VMBS. „Dla większości właścicieli psów obie metody leczenia są zbyt drogie. Dlatego dla przeżycia i dobrego samopoczucia pacjenta kluczowe jest…” 

Wejścia do parków: ogniska zaraźliwych jaj glist psów

Analiza próbek gleby z dwunastu parków w Dublinie w Irlandii wykazała, że ​​wejścia do parków były silniej zanieczyszczone jajami zakaźnych nicieni niż jakikolwiek inny badany obszar parku. Jason Keegan z Trinity College Dublin w Irlandii i jego współpracownicy przedstawili te wyniki w ogólnodostępnym czasopiśmie PLOS Neglected Tropical Diseases. Psy i koty są powszechnie zarażone pasożytniczymi nicieniami z rodzaju Toxocara. Zarażone zwierzęta mogą wydalać jaja nicieni do środowiska, a ludzie mogą zarazić się przez przypadkowe połknięcie jaj. Wiele zarażonych osób nie wykazuje żadnych objawów, ale u niektórych mogą wystąpić objawy łagodne lub ciężkie, takie jak infekcja oka. Zakażenie Toxocara jest jedną z najpowszechniejszych infekcji pasożytniczych na świecie. Chociaż wcześniejsze badania wykazały, że gleby w parkach publicznych są często zanieczyszczone jajami nicieni Toxocara, rzadko badano, czy niektóre obszary w parkach są silniej zanieczyszczone niż inne. Aby to rozwiązać… 

Psy preferują fakturę przy identyfikacji obiektów

W nowym badaniu nad tym, jak psy rozpoznają i generalizują obiekty, naukowcy z Uniwersytetu Eötvösa Loránda w Budapeszcie odkryli, że psy przedkładają fakturę nad kształt podczas identyfikacji obiektów. Do badania naukowcy zaangażowali 35 psów wyszkolonych w aportowaniu obiektu docelowego z różnych bodźców rozpraszających uwagę. Podczas testu psom przedstawiono dwie możliwości: jedną odpowiadającą kształtowi obiektu docelowego, a drugą fakturze. Test składał się z ośmiu prób: czterech prób z obiektem docelowym, w których psy musiały wybierać między wyszkolonym obiektem docelowym a obiektem o podobnym kształcie lub fakturze, oraz czterech prób generalizacji, w których psy musiały wybierać między dwoma obiektami: jednym o podobnym kształcie do obiektu docelowego, ale o innej fakturze, i jednym o tej samej fakturze, ale o innym kształcie. Do ich… wykorzystano wskazówki dotykowe. 

Tętno psa i jego właściciela jest powiązane

Badanie przeprowadzone na Wydziale Psychologii Uniwersytetu w Jyväskylä oraz w Centrum Interdyscyplinarnych Badań Mózgu w Jyväskylä wykazało, że zmienność rytmu serca psów i ich właścicieli była powiązana podczas interakcji. Zmienność rytmu serca, czyli zmienność odstępów między uderzeniami serca, wskazuje na stan autonomicznego układu nerwowego. Wysoka zmienność rytmu serca jest związana ze stanem relaksu i regeneracji, podczas gdy niska zmienność rytmu serca wskazuje na stymulację lub wysiłek, taki jak stres podczas egzaminu lub podczas występu sportowego. W tym badaniu wysoka zmienność rytmu serca właściciela była powiązana z wysoką zmiennością rytmu serca psa i odwrotnie. Co więcej, poziomy aktywności fizycznej psa i właściciela dostosowywały się do siebie w trakcie badania. Innymi słowy, gdy właściciel był zrelaksowany, pies również był zrelaksowany. Co więcej, poziomy aktywności właściciela i psa były podobne podczas wykonywania określonych zadań, takich jak…